Rodzina Tylczyńskich. Tom 3: Czy my nie jesteśmy z innych światów?

Robert jest największym żartownisiem w rodzinie Tylczyńskich. Wie jak rozładować napięcie i wywołać uśmiech na twarzach bliskich. Liwia to jego przeciwieństwo. Dziewczyna jest poukładana i przyzwyczajona do życia według z góry wyznaczonych zasad. Ich znajomość zaczyna się niewinnie, ale pewna propozycja sprawia, że wchodzą w grę, która bardzo szybko przestaje być tylko zabawą. Z każdym kolejnym dniem coraz trudniej udawać, że rodzące się między nimi uczucia nie są prawdziwe... "Czy my nie jesteśmy z innych światów?" to historia o miłości, która pojawia się tam, gdzie nikt się jej nie spodziewa, o przełamywaniu własnych ograniczeń, presji otoczenia i odwadze, by w końcu zacząć żyć po swojemu. Kolejny tom historii rodziny Tylczyńskich dostarczył mi sporej dawki emocji, humoru i romantycznych chwil. Odniosłam wrażenie jak gdyby autorka z każdym kolejnym tomem coraz bardziej wciągała czytelnika w historię rodziny Tylczynskich. Często jest tak, że kolejne części serii wręcz nużą i są pisane na siłę. Tu mamy odwrotną sytuację. Lekkie pióro Moniki Krajniak sprawia, że książkę czyta się jednym tchem i w pewnym momencie następuje efekt zaskoczenia, że jak to? Już koniec? Lektura tej części, jak i poprzednich, jest niezwykle przyjemna w odbiorze, a jednocześnie zawiera w sobie dużo ważnych aspektów życiowych i głębokiej treści. Bardzo polubiłam Roberta, jego poczucie humoru i podejście do życia. Niejednokrotnie wywołał u mnie na twarzy uśmiech. Liwia natomiast wzbudziła we mnie ogromną sympatię, szczególnie tym, że obserwując jej przemianę i podjętą walkę o siebie, miałam poczucie satysfakcji i bardzo jej kibicowałam. Najbardziej podobała mi się relacja tej dwójki i to jak rozwijała się, krok po kroku. Początkowa zabawa zaczyna nabierać zupełnie innego znaczenia, a granica między udawaniem, a prawdziwymi uczuciami coraz bardziej się zaciera. Zdecydowanie polecam!